Puree! Meer dan gewoon platte patatten!

Puree. Ik ben een fan. Ook al omdat je er weinig mis mee kan doen.

Ik ben zelf voorstander van de “puree met brokken”. Geen puree waar de mixer in gestoken heeft voor mij. Gewoon prakken met de vork!

Voor diegenen die toch niet zelfzeker genoeg zijn voor zelf aan hun eigen puree-creatie te beginnen, hier enkele tips:

1. Grote patatten schillen gemakkelijker.
2. Snij de patatten in niet te grote stukken, dan koken ze sneller.
3. Kook gerust wat smaakmakers mee met je patatten! Ikzelf ben een groot liefhebber van enkele teentjes knoflook! Gewoon meeprakken in de puree! Ajuin is ook lekker.
4. Kook de aardappelen zeker lang genoeg! Overkoken kan gewoonweg niet. Vallen ze uiteen? Des te gemakkelijker!
5. Laat de aardappelen even tot rust komen alvorens ze te lijf te gaan met allerhande prakkersmateriaal.

Afwerking:

Hier kan je ook weer je eigen zin doen. Veel kan je eigenlijk niet mis doen en veel hangt af van je eigen smaak. Hier enkele aanpakken:

1. Normaal: geutje melk, klontje boter, peper en zout.
2. Smeuïg: geut melk, klont boter, peper en zout. Optie: eidooier.
3. Stevig: geutje room, klont boter, peper en zout, nootmuskaat, eidooier, handje geraspte kaas.

Voor diegenen die nog kunnen wachten met hun verse puree op te eten, gratineren is ook altijd een optie. Verdeel hiervoor de puree in een ovenschaal, bedek met chapelure en leg hier en daar een klein klontje boter op de chapelure, zodat alles niet te zeer uitdroogt.

The Beer Hunter is niet meer

Op donderdag 30 augustus 2007 is Michael Jackson overleden. Een groot verlies voor de bier- en whiskywereld. Niemand was zo bevlogen als hem in het omschrijven van het rijke smaken- en geurenpalet dat de twee meest heerlijke dranken ons bieden. Mijn volgende glas is op alle fijne informatie die hij ons geschonken heeft!

Pangasiusfilet met een mosterdsausje en fijne groentjes

‘Pancreasfilet’ hoor ik u zeggen? Neen, toch niet: Pan-ga-sius. De Pangasius pangasius (dat is zijn officiële naam) is een visje dat behoort tot de familie van de reuzenmeervallen en dat mits goed voorzien van eten en drinken gemakkelijk 3 meter kan worden. Maar belangrijker: pangasius is een zeer lekker visje!

En handig bovendien. Pangasius is uitstekend geschikt voor honderd en één bereidingen. Die laatste ene bereiding is dus met een mosterdsausje en fijne groentjes, zoals ik het vorige week klaargemaakt heb. Niet echt een erg gewaagd visrecept, maar toch een gemakkelijk te bereiden gerecht dat door iedereen gesmaakt wordt, ook door de iets minder die-hard visliefhebber.

Benodigdheden (voor 5 personen):

• Pangasiusfilet (Ik koop de mijne in bevroren vorm in de Aldi. Ongeveer 5 euro voor 5 visjes. Met één visje per man kom je normaal gezien toe.)

• 2 dl room

• 1 dl visfond (bij gebrek aan visfond – witte zijn schuld – heb ik groentenfond gebruikt, is ook gelukt)

• een flinke eetlepel mosterd

• peper, zout, muskaatnoot

• bloem

• een zak ‘groentenreepjes’ die je kan vinden in de diepvriesafdeling van de Colruyt. Vers kan ook natuurlijk: fijn gesneden worteltjes, courgettes en broccoli.

• pasta (100g per man, zoiets?)

De bereiding:

Die is relatief eenvoudig. Eerst de saus: doe wat boter in een hoge pan, of casserole, iets dat je voorhanden hebt. Laten smelten, bevroren groentjes erbij, een beetje stoven (tot ze er niet meer bevroren uitzien en ze iets slapper worden), vervolgens de room en de fond erbij, evenals de mosterd. Dit alles even laten inkoken en op smaak brengen met peper, zout, muskaatnoot en eventueel meer mosterd. Als alles goed gaat, is hiermee de saus klaar.

En dan nu: de visjes. Er zijn twee manieren die een lekker resultaat opleveren: in de oven, of gebakken in de pan. In beide gevallen de vis eerst ontdooien in de microgolfoven. Let wel op dat de visjes erin passen, want pangasiusfilet is vaak nogal groot uitgevallen. Eens ontdooid kan je ze in de oven zetten: ovenschotel nemen, laagje saus met groentjes erin, ontdooide visjes erover, nog een laagje saus met groentjes en afdekken met alumiumfolie. Dit 20 minuten op 200°C, rustig twee sudoku’s invullen, uit de oven halen en smullen maar! Opdienen met pasta (bereiden zoals op de verpakking staat aangegeven).

De andere manier vind ik persoonlijk iets lekkerder, omdat de vis wat meer smaak heeft dan wanneer hij uit de oven komt. Doe eerst wat bloem op de visjes. Dit zorgt ervoor dat het vocht in de vis blijft bij het bakken. Neem een grote pan, doe hier boter in en leg de vis voorzichtig in de hete boter. Je gebruikt hiervoor best een spatel, ook om de vis om te draaien, omdat hij de neiging heeft om doormidden te breken als je niet voorzichtig bent. Laat de visjes aan één kant een beetje aanbakken en draai om. Hoe lang de visjes moeten bakken heb ik niet genoteerd, maar wanneer de onderkant zwart is, heeft hij te lang gelegen. Een beetje fingerspitzengefühl is hiervoor aangewezen. Ook hier opdienen met pasta.

Hoe lang dit allemaal duurt? Geen idee. Met een goed glas witte wijn als aperitief (bijvoorbeeld een Côtes du Luberon van 2006) geeft niemand erom of dit nu lang duurt of niet. Koken is tenslotte het gastronomische voorspel, niet? Dat mag wat tijd kosten…

Rode Rundercurry

Ingrediënten:

Wat heb ik gebruikt:

Ik volg zelden een recept volledig, aangezien er altijd wel ingrediënten zijn die ik niet terugvind in de modale supermarkt en ik te lui ben om er harder naar te gaan zoeken. Ik ben er dan ook van overtuigd dat de meeste ingrediënten te vervangen, of niet hoogst noodzakelijk zijn. Afmeten doe ik ook niet aan mee wegens geen maatbeker, noch weegschaal.

Onderstaande hoeveelheden waren volgens het recept voor 6 personen, doch met 5 hadden we toch het gevoel dat het iets meer mocht zijn:

• 2 blikken kokosmelk (bijna 1 liter)
• 1 potje rode currypasta (ongeveer 3 eetlepels)
• 800 gr biefstuk in reepjes gesneden (stoofvlees zal zeker ook lukken)
• 1 kleine courgette, in blokjes gesneden.
• 1 rode paprika
• 3 eetlepels vissaus
• citrusblaadjes

Bereiding:

In het oorspronkelijke recept staat dat je moet beginnen met het dik van de kokosroom uit je blik te scheppen. Aangezien ik geen kokosroom vond, ben ik begonnen met het dik van mijn 2 blikken kokosmelk. Laat dit opwarmen in de wok, “pruttelen” zoals dat heet.

Doe er de currypasta bij en roer goed.

“laat een 5-tal minuten pruttelen”.

Doe de rest van de kokosmelk erbij en zodra het mengsel weer begint te koken, doe je er het vlees bij, evenals de vissaus en de citrusblaadjes. Citrusblaadjes had ik ook niet en wou ik oorpsronkelijk vervangen door laurier, maar dit was ik vergeten. Zonder smaakte het ook, vrees niet.

Laat alles inkoken, dit kan wel een uurtje duren.

Voeg dan nog de in blokjes gesneden (ik ben er zeker van dat dit een mooie naam heeft in het kookjargon) courgette toe en laat meekoken zodat ze nog kan garen.

Helemaal aan het eind kan je nog een paprika toevoegen. Dit stond niet in het recept. Ik had deze samen toegevoegd met de courgette. Toen mijn saus een beetje begon te schiften herinnerde ik mij een aflevering van SOS Piet, waar een vrouw haar Gyros steeds schiftte. Dit lag aan de paprika die pas helemaal aan het eind en reeds voorgebakken bij de saus mocht. Dus dat doe je beter ook .

Als de saus de gewenste dikte heeft kan je serveren met rijst.

Alles tesamen ben je hiermee wel een goed anderhalf uur mee bezig. Je kan het wel gemakkelijk de dag van te voren maken en het mengsel een dagje laten trekken.

Smakelijk.

Het taboe doorbroken!

Nederland en koken: niet meteen een veelgeprezen combinatie, maar toch. De site AllerHande van Alert Heijn is een van de betere uitgewerkte sites over koken. Zeker de moeite om eens te gaan kijken.

Candle light dinner in Stevoort

Gisteren zijn fritsmeister en ik gaan dineren bij Evelien in het landelijke Stevoort. Bij nieuwjaar zijn we naar het huis van haar zus geweest aan de kust en hebben daar uitvoerig gekookt. Chefs van dienst waren toen witte en fritsmeister. Zij hadden toen voor ons een hoogstaand meergangenmenu in elkaar gedraaid. Daar worden nu nog wilde verhalen over verteld, waartegen de mythe van de hoorn des overvloeds maar bleekjes afsteekt. Om kort te zijn: het was goe!

Evelien had na afloop beloofd om voor witte en fritsmeister op haar beurt eens te koken. Zeker toen ze ook van ons nog een krokettenmachine cadeau kreeg, kon ze er niet meer onderuit. En gisteren was het dus zover, allen kon witte er niet bijzijn wegens retraite in een klooster diep in de Ardense bossen. Maar ook hier kunnen we kort zijn: het was goe! Zeer goed zelfs. Hieronder een overzichtje van wat we op ons bord kregen en hoe het gemaakt kan worden. Merci Evelien voor de uitvoerige beschrijvingen!

1. ham-/zalmterrine

ben. voor ongeveer 2 maar 10 porties: 4oo g gekookte hesp, 200 g gedroogde hesp, 4 gelatineblaadjes, 20 dl kippebouillon, 30 cl room, cayennepeper, 2 lepels tomatenpuree (mag, moet niet)

ber. mix de gekookte en gedroogde hesp met de mixer/blender. Laat de gelatineblaadjes ongeveer 3 minuten in koud water weken. Warm de kippebouillon op en voeg de gelatineblaadjes toe. Meng dit alles met de hesp. Voeg hier dan 30 cl geklopte room aan toe. Dit geheel op smaak brengen met cayennepeper en eventueel de tomatenpuree toevoegen. Dan alles minstens 24 uur laten opstijven in de frigo. Opdienen met toast en een blaadje sla. (recept gebaseerd op www.lespailhes.com) We hebben de hesp vervangen door gekookte en gerookte zalm. De kippebouillon moet dan ook vervangen worden door visbouillon natuurlijk. Een aanrader!

2. forelmousse met een coulis van waterkers (4 pers)

ben: 3 dl visbouillon, 3 gelatineblaadjes, 1 eetlepel boter, 1 eetlepel bloem, cayennepeper, sap van 1/2 citroen, een scheutje droge vermout, 4 gerookte forelfilets, 2 dl room, 1 bos of 2 kleine bosjes waterkers, eventueel zalmeitjes voor garnering

ber: breng de visbouillon aan de kook. Maak een roux met boter en bloem en bind de bouillon. Laat de gelatineblaadjes weken in koud water, knijp goed uit en voeg ze toe aan de bouillon. Breng op smaak met de cayennepeper, het citroensap en de vermout. Laat afkoelen op kamertemperatuur. Mix de forelfilets samen met de afgekoelde bouillon. Klop de helft van de room op en spatel hem door het mengsel. Giet in kleine vormpjes en laat minstens drie uur opstijven in de koelkast.

Spoel de waterkers en hou enkele plukjes apart voor de garnering. Blancheer de waterkers kort in kokend water en mix. Klop de rest van de room op en spatel er de waterkers door. Breng op smaak met peper en zout en duw door een zeef.

Serveer de waterkerspuree bij de forelmousse. Werk het voorgerechtje af met de resterende waterkers en enkele zalmeitjes.

3. amandelkroketjes (4 pers)

ben: 4 grote (puree)aardappelen per persoon, geschaafde amandelen, amandel poeder, paneermeel, 4 eieren, bloem, peper, zout en nootmuskaat.

ber: schil de aardappelen en kook ze gaar. giet de aardappelen af en draai ze meteen (de aardappelen moeten nog warm zijn!) door de ‘passe-vite’. breng de puree op smaak met peper, zout en nootmuskaat. Voeg twee kleine (of 1 grote) eidooier(s) aan de puree toe. Meng alles onder mekaar. Bestrooi de tafel met bloem en doe de puree in het krokettenmachine. Rol de aardappelslierten door de bloem en laat ze afkoelen. Snij de slierten in kleine stukken (kroketten).

Klop een viertal eiwitten los met de vork in een boord. Meng 1/3 paneelmeel met 2/3 amandelpoeder en -schaafsel in een bord. Wentel de kroketten door het eiwit en vervolgens door het paneelmeel met amandelpoeder. Stapel de kroketten piramidegewijs op een schotel. Dek ze niet af met folie en laat op een koele plaats (maar zeker geen frigo!) staan alvorens ze te bakken. Bakken op 190°.

4. gepocheerd peertje (4 pers)

ben: 4 grote stevige peren – klokhuis uitgeboord, 250g suiker, water, 2 vanillestokjes of vanille-essense, schil van 1 citroen, schil van 1 appelsien, 1 kruidnagel, 1 kaneelstok

ber: laat op een laag vuur de suiker en het water samen opkoken (hoeveelheid water: zodat de peren onder water staan) samen met het vanille-essence, sinaasappelschil, citoenschil kaneelstok en de kruidnagel. Doe de peren erbij wanneer het water kookt en laat ze 30 minuten pocheren (net onder het kookpunt). 

5. frambozensausje (4 pers)

ben: 1/4 l rode wijn, 4 eetlepels frambozenazijn, 1 eetlepel suiker, 1/4 l bruine fond, 2 eetlepels frambozencoulis (diepvries) of frambozenconfituur, tijm, laurier en 4 jeneverbessen.

ber: blus de pan (waar het vlees is uitgehaald) met de wijn, de azijn, de suiker, de fond, en de frambozencoulis. laat dit mengsel samen met de tijm, de laurier en de jeneverbessen voor de helft inkoken. Breng de saus op smaak en bind eventueel met maïzena. Pas op dat de saus niet te dik bindt.

6. caramel (voor garnering van het dessert)

ber: 1 kopje water, 60 g suiker

ber: breng het water aan de kook in een pannetje. Voeg er de suiker aan toe en laat inkoken tot het suikerwater goudbruin word. Niet in roeren! (We hebben ondertussen begrepen dat caramel geen handig goedje is om mee te werken… Ettelijke kilo’s suikers zijn gepasseerd voor we het onder de knie hadden). Met de caramel kan je ‘nestjes’ maken. Smeer de bolle kant van een pollepel in met boter en laat hier de caramel over druipen. Even laten afkoelen en voorzichtig de nestjes van de lepel schuiven. Niet te warm of een lamp bewaren, want deze caramel smelt gauw opnieuw.

Tot zover dit overzicht. Suggesties, commentaar of aanvullingen zijn altijd welkom!

Couscous alla Bavo

Wat halen in de winkel:
- wat rapen
- worteltjes
- enkele tomaten
- venkel
- courgette
- 3 uien
- enkele teentjes look
- 100g blauwe rozijnen
- kipfilet
- lamsfilet
- 6tal merguez worstjes
- 2 bouillonblokjes (kip)
- tube harissa (ligt naast de kruiden in de delhaize)
- een capsule saffraan
- blikje tomatenpuree
- 400g couscousmeel
- Paprikapoeder, Cayennepeper, olijfolie, peper & zout

Begin te koken: (ong. 2u)

Begin met de kipfilet en lams in stukjes te snijden en bak deze bruin in wat olijfolie in een grote kookpan. Kruid met wat peper. Snij terwijl de uien en look in kleine blokjes.

Van zodra het vlees wat gebakken is, voeg 1,5l water toe, samen met de bouillonblokjes, de saffraan en 1,5 eetlepel harissa. Ook de uien, knoflook en het blikje tomatenpuree mag je nu reeds toevoegen. Dek dit nu af en laat dit 30 min sudderen.

Snij intussen alle groenten in blokjes. Doe deze na 30 min bij het geheel en laat het geheel verder 1 uur sudderen.

Na het toevoegen van de groenten bak je de merguez worstjes in een afzondelijke pan. Snij ze in stukjes en voeg ze bij het geheel, samen met de rozijnen en kruid verder met een halve eetlepel paprikapoeder en cayennepeper. Laat dit verder sudderen tot het uur om is en de saus is klaar!

Een 10 minuten voordat de saus klaar is kan je beginnen met het couscousmeel. Doe dit in een kom en voeg er eenzelfde hoeveelheid kokend water bij. Laat dit een 5-tal minuten zwellen tot alle water opgenomen is. Je kan er nog wat boter bijdoen en al roerend verder ‘au bain-marie’ verwarmen totdat de saus klaar is.

Toelichting bij deze blog (lezen en vergeten)

Bij deze geef ik graag enige toelichting over het ontstaan van deze blog. Niet dat er spectaculaire zaken aan de grondslag liggen van het bestaan van deze blog. Gewoon een beetje geschiedenis. Voor het nageslacht. Of voor het vermaak van de auteur.

Het ‘hoe’ is nogal duidelijk. Je surft naar www.wordpress.com, je registreert je onder je eigen (al dan niet valse schuil-) naam en je begint te bloggen. Simpeler kan niet. Over het ‘waarom’ daarentegen valt wat meer te vertellen.

Beginnen bij het begin: zwemmen. Ik kan dat niet, maar witte, fritsmeister en niggle wel. Gezien we allemaal een redelijk drukke dagtaak hebben, waarbij sport en ontspanning er al eens aan in durft te schieten, hadden zij het goede voornemen naar voren geschoven elke week samen te gaan zwemmen. Er werden 10-beurtenkaarten gekocht en nieuwe zwembrillen, spieren werden ingevet en donzige badhandoeken en douchegel thuis vergeten. Van al dat zwemmen krijgt een mens natuurlijk honger. Zo kwam het dat ze na het zwemmen vaak terug te vinden waren in plaatselijke etablissementen, uitgebaat door iets minder plaatselijke allochtonen. Hier deden ze zich dan tegoed aan kebabs en pita’s allerhande, waardoor ze op het eind van de avond meer kaloriëen gewonnen dan verloren hadden. Het goede voornemen (meer aan sport doen om gezonder te leven) werd hiermee dan ook vakkundig de poten van onder het lijf gezaagd.

De oplossing lag voor de hand: na het zwemmen zelf iets in mekaar draaien. Iets eetbaars liefst. En als het even kan: iets gezonds. We zagen direct in dat dit initiatief garant zou staan voor menig amusante avond. En inderdaad. Ondertussen loopt dit initiatief van fritmeister, niggle en witte al enkele maanden. Naast deze drie heren zijn van in het begin ook roberto82, de vriendin van niggle en ikzelf mee in de boot gestapt. Elke week of om de twee weken (er is geen vast tijdstip) kookt iemand voor de anderen. Niets groots – al mag dat natuurlijk wel – maar gewone kost. Iets dat we van de mama geleerd hebben of van Jamie. Of iets dat roberto82 zelf verzint. Soms bundelen we onze kunsten, soms nodigen we andere kennissen uit. Of mensen die kennissen zullen worden.

De oorspronkelijke aanleiding van het koken, namelijk het zwemmen, is ondertussen bijzaak geworden en heeft plaatsgemaakt voor enkele nieuwe voornemens: meer leren over koken en gewoon een plezante avond beleven. En omdat we allemaal een geheugen hebben als een zeef (kijk eens aan: de eerste kookgerelateerde woordspeling is een feit) hebben we besloten onze recepten en verdere nuttige/nutteloze info te bundelen op deze blog, vrij te grabbel voor iedereen die op zoek is naar eenvoudige gerechten, kooktips, nieuwe diepere inzichten in het koken, of gewoon zinloos geblog. Alles kan, niets moet en alle commentaar is welkom.

Veel plezier!